De redenen dat men, reeds vele decennia polyester schepen bouwt, is omdat de productie eenvoudiger en dus goedkoper is.
Tevens beperkt het onderhoud zich tot eenmaal per jaar de handel in de was zetten. Nou dat is het dan wel.

 

Aan nagenoeg alle schepen zit, in meer of mindere mate, wel wat houtwerk: helmhout, toegangsluiken, handgrepen aan dek en wat sierlijsten zo links en rechts.
Behalve de toegangsluiken is al het houtwerk buitenom de Sela uitgevoerd in teak.
Teak behoeft nauwelijks tot geen onderhoud. Veel mensen verschuilen zich achter het argument dat grijs (dus kaal) teakhout mooi is, om maar niet te hoeven schuren en lakken
Beetje schoonhouden met soda of oxaalzuur is alles.

Ik vind kaal teakhout niet mooi, dus bij wijze van proef gelijk het teakhouten helmhout meegenomen in de opknapbeurt van de toegangsluiken van de kajuit.
Hierbij een foto van het helmhout voor de behandeling.
Excuses voor de slechte kwaliteit maar het is een crop van een ingezoomde foto.

 

helmhout voor

 

Vroeger hadden we een BM-er. In die tijd kocht je een paar potten blanke bootlak en ging je aan de slag.
Wanneer de schuurpapiertjes glad en de potten lak leeg waren, was de klus klaar.

Met teakhout moet je goed nadenken welk "systeem"  je aanbrengt.
Na lang wikken en wegen besloten om Epifanes Rapidcoat te gebruiken en af te lakken met de klassieke Epifanes bootlak. Dit mag van Epifanes.
Zij hebben daar deftige laboratoriums waar dag in, dag uit allerlei duur opgeleide chemici door microscopen turen om de effecten van weersinvloeden op allerlei hout- en laksoorten te testen.

Het toegangsluik voor de kajuit moest worden vernieuwd. Plaatje van 60x60 cm zou de zaak wel afdekken.
Puur wegens tijdgebrek, gewoon bij een grote doe-het-zelf zaak een stuk watervast multiplex gehaald. Na thuiskomst viel mij de dikte van de top fineerlaag wat tegen.
Maar ach, het stuk hout wordt nergens in/aan vast gemonteerd dus wanneer het een paar seizoenen meegaat ben ik allang blij.
Dit is natuurlijk op het gevaar af dat ik over een paar jaar weer aan de bak kan...........:-)
Mocht dit zo zijn dan beloof ik plechtig dat ik de tijd en dus moeite neem om naar een fijnhouthandel af te reizen en mij uitgebreid te laten informeren wat ik het beste kan aanschaffen.

Om het effect van weersinvloeden te testen heb ik een stukje onbehandeld multiplex op het dak van de schuur gelegd.
Zo kan ik, net als de chemici van Epifanes kijken wat er met dit latje gaat gebeuren.

 

Op het oude luik zat een stukje voorgevormd stuk hardhout wat dienst deed als greep. Dit viel niet meer  op te knappen.
Omdat ik niet alle gereedschappen bezit om een stukje hout vorm te geven, bood de doe-het-zelf zaak wederom uitkomst.
Bij toeval liep ik tegen een gigantisch display aan met daarop vele tientallen soorten en maten handgrepen voor........keukens.
De rest spreekt voor zich.

Wanneer je spreekt over schuren en lakken, loopt bij veel mensen de rillingen over de rug. Bij mij niet. Uit ervaring weet ik dat het een mooi, dankbaar klusje is.

Stof.
Ik kan me nog een aardige anekdote van vroeger herinneren.
Na letterlijk dagen noeste arbeid (het kunnen ook weken zijn geweest) om het dek kaal te maken, was mijn vader eindelijk toe aan het lakken.
Gewapend met de kwast en pot staat ie klaar aan de bakboordzijde van de BM-er.
Ik kom binnen om te kijken. Nonchalant, leunend tegen de boot blaas ik een keer over het dek. Natuurlijk dwarrelt er wat stof in de rondte
Met een bulderende stem wordt ik de garage, waar de boot lag, uitgejaagd. Pas jaren later realiseer ik me dat enige stof in de lagen voor de toplaag geen probleem vormen.
In tegenstelling tot tegenwoordig, waarbij schuren tussen de droge lagen niet nodig is, werd vroeger tussen elke laag geschuurd.

In mijn lakwerk zit ook wel een beetje stof. Waarom? ik heb bij ons op de zolder gelakt en daar wordt ook gewassen, gestreken, was uitgeklopt etc.
Voor mij geen probleem. Gezeten aan boord zie je er niets meer van.

Is het mooi geworden? Bekijk de foto's maar. Zelf denk ik dat het beter smoelt dan het oude luik.
En die laatste foto.........met het schaamrood op mijn kaken moeten ik bekennen dat de werkstukken op een teakhouten tafel liggen..............................

Natuurlijk eerst een foto van het oude, gedelamineerde luik:

 

luik voor

 

 

luik na 1

 

 

luik na 2

   
© Sela Zeilbootje